"Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός.Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων. (Ιωάν. κεφ. ι΄στοιχ.11)"

menu

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Βαπτισμέμοι αλλά ΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΤΟΙ

Print Friendly and PDF Print Print Friendly and PDF PDF
 
  Τοῦ κ. Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

   Η ΠΛΗΡΗΣ ἐκκοσμίκευση τῆς ζωῆς τῆς μεγάλης πλειονότητας τῶν Ἑλλήνων ὁδηγεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια σὲ τραγικὲς γιὰ τὸ πνευματικό μας μέλλον συνέπειες. Ἡ Ἑλλάδα γέμισε χριστιανοὺς βαπτισμένους, ποὺ ἔχουν χρόνια ἀλειτούργητοι καὶ ἀκοινώνητοι. Ἡ σχέση τῶν περισσοτέρων μὲ τὴν ἐνοριακὴ ζωὴ ἐξαντλεῖται στὴ βάπτιση τῶν τέκνων καὶ τὸν ἀποχαιρετισμὸ ὅσων φτάνουν στὸ τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς τους μὲ τὴν ἀκολουθία τῆς κηδείας. Ὅσοι ἐπιλέγουν μάλιστα τὸν πολιτικὸ ἀντὶ τοῦ θρησκευτικοῦ γάμου, ἐκτὸς ἀπὸ ἀλειτούργητοι, ζοῦνε γιὰ πολλὰ χρόνια, κάποιες φορὲς καὶ γιὰ ὅλη τους τὴ ζωή, καὶ ἀστεφάνωτοι.Τὸ πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο ὅσο κανεὶς πηγαίνει πρὸς τὶς μικρότερες ἡλικίες.
  Ἡ «ζῶσα Ἐκκλησία» τῶν ἐνοριῶν γηράσκει καθὼς ἡ πλειοψηφία τῶν ἐκκλησιαζομένων ἔχει ἀρκετὲς δεκαετίες ζωῆς στὴν πλάτη της. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τῶν σχολείων δὲν ἐκκλησιάζονται παρὰ ἐλάχιστες φορὲς τὸ χρόνο, στὶς μεγάλες γιορτές, καὶ ἀρκετοί, ποὺ βρίσκονται στὶς τελευταῖες τάξεις τοῦ Λυκείου ἔχουν νὰ κοινωνήσουν ἀπὸ τότε ποὺ ἦταν μαθητὲς τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου. Ἡ γενιὰ τῶν ἀνηλίκων τῆς ἐποχῆς μας εἶναι στὸ ζήτημα τῆς λατρευτικῆς ζωῆς «τυφλή», ἀφοῦ οἱ γονεῖς τῶν παιδιῶν αὐτῶν ἀπέχουν σχεδὸν ὁλοκληρωτικὰ ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς ἐνορίας.
   Οἱ εὐθύνες γιὰ τὸ κατάντημά μας ἀνήκουν σὲ πολλοὺς καὶ εἶναι βαριές. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ στὴν ποιμαντικὴ ἀδιαφορία πολλῶν ἐπισκόπων καὶ κληρικῶν. Θὰ ἐπικεντρωθῶ στὴν βαρύτατη εὐθύνη ἡμῶν τῶν Θεολόγων, ποὺ διδάσκουμε στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.Ἔχουμε ἕνα τεράστιο προνόμιο, ποὺ τὸ ἀφήνουμε ἀνεκμετάλλευτο. Ἀπὸ τὰ χέρια μας περνοῦν ὅλα τὰ νέα παιδιὰ τῆς Πατρίδας μας.
   Διψοῦν γιὰ τὴν ἀλήθεια ποὺ δὲν τὴ βρίσκουν στὶς οἰκογένειές τους ἢ στὴ γειτονιά τους. Κι ἐμεῖς ἀντὶ νὰ τοὺς δώσουμε τὸ ὕδωρ τῆς Ζωῆς, ἀντὶ μὲ τρόπους ἔξυπνους νὰ τὰ μυήσουμε στὴ λατρευτικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, κάνουμε τὸ πᾶν, γιὰ νὰ μετατρέψουμε  τὴν ὥρα τῶν Θρησκευτικῶν σὲ μάθημα ξερῆς γνώσης ἢ ἀκόμη χειρότερα, σὲ μάθημα θρησκειολογικῆς σύγχυσης τοῦ νοῦ τῶν μαθητῶν.
   Ὁ Θεολόγος ποὺ ἔχει στοιχειώδη συνείδηση τῆς ἀποστολῆς του δὲν ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν πνευματικὴ πρόοδο τῶν μαθητῶν του. Δὲν περιορίζει τοὺς ὁρίζοντές του στὴν παροχὴ γνώσεων, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀναζητᾶ μὲ διάκριση τρόπους ἐγκεντρισμοῦ τῶν μαθητῶν του στὴν ἐνοριακὴ λατρευτικὴ ζωή. 
   Ἂν οἱ μαθητές του ἀποκτήσουν μόνο διανοητικὲς γνώσεις γιὰ τὸν Χριστὸ ἢ θρησκειολογικὴ ἐνημέρωση γιὰ τὸν Μωάμεθ καὶ τὸν Βούδα, ἀλλὰ μείνουν μακριὰ ἀπὸ τὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς, ἔχει ἀποτύχει στὴν ἀποστολή του. Τέτοιες ἀποτυχίες εἶναι δυστυχῶς καθημερινὲς γιὰ τοὺς θεολόγους τῶν σχολείων. Τουλάχιστον ἂς μὴ ἐγκαταλείπουμε τὴν προσπάθεια κι ἂς μὴ θριαμβολογοῦμε κι ἀπὸ πάνω γιατί μὲ τὶς ἐνέργειές μας καταφέραμε νὰ προσαρμόσουμε τὸ θρησκευτικὸ μάθημα στὶς ἀπαιτήσεις τῆς σύγχρονης ἐκκοσμικευμένης κοινωνίας. Μήπως λησμονοῦμε τὸν λόγο τοῦ Κυρίου «εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλʼ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος»(Ἰω. 15,19);
   Ἐκκοσμικευμένη παιδεία, θρησκευτικὸ μάθημα, ποὺ προσαρμόζεται στὶς ἀπαιτήσεις τῆς κοσμικῆς κοινωνίας, θεολόγοι καὶ δάσκαλοι, ποὺ δὲν μυρίζουν λιβάνι εἶναι ἀδύνατον νὰ μορφώσουν, νὰ διαπλάσουν τὴν προσωπικότητα τῆς νέας γενιᾶς. Ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀποφασίσουν νὰ κινηθοῦν κόντρα στὸ ρεῦμα παραμένοντας πιστοὶ στὴν ὁδὸ τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ Διδασκάλων, ὅ,τι κι ἂν κάνουν, θὰ πρέπει πάντα νὰ ἔχουν κατὰ νοῦν τὸ λόγο τοῦ ψαλμωδοῦ: «Ἐὰν μὴ Κύριος οἰκοδομήση οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες» (Ψάλμ. ΡΚΣΤ΄,1).

(Ορθοδοξος Τύπος Αριθμός Φύλλου  1925  4 Μαΐου 2012)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...