"Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός.Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων. (Ιωάν. κεφ. ι΄στοιχ.11)"

menu

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Προσευχή - Από το Γεροντικό

Print Friendly and PDF Print Print Friendly and PDF PDF

  Κάποτε, ενώ περπατούσαμε στις όχθες της Νεκράς Θάλασσας, ο Γέροντάς μου κι εγώ, διηγείτο στους Αδελφούς ο Αββάς Δουλάς, ο μαθητής του οσίου Βησσαρίωνος, κυριεύθηκα από υπερβολική δίψα.

- Διψώ, Αββά, είπα στον Γέροντά μου.

- Πιές από τη θάλασσα, μου είπε.

  Τον κύτταξα με απορία. Πινόταν εκείνο το νερό, που ήταν όλο αλμύρα και θειάφι; Ο Γέροντας  όμως είχε σταθή σε προσευχή και με το ευλογημένο χέρι του σταύρωνε τα νερά.

- Πιές, μου ξανάπε.

  Υπάκουσα. Πήρα με τη χούφτα μου και ήπια. Το πικρό νερό της Νεκράς Θάλασσας είχε γίνει πιο γλυκό από το μέλι. 

  Σαν είδα το θαύμα αυτό, ετοιμάστηκα να γεμίσω το μικρό λαγήνι που είχα μαζί μου.

- Γιατί το γεμίζεις; με ρώτησε ο Γέροντας.

- Για να το έχω, όταν διψάσω πάλι, Αββά.

Με κύτταξε με αυστηρό βλέμμα :

- Ο Θεός που είναι εδώ, ολιγόπιστε, θα είναι και πιο κάτω.


  Άλλη φορά θέλαμε να περάσωμε το ποτάμι και δεν βρίσκαμε βάρκα. Ο Γέροντας τότε, που βιαζόταν, έκανε την προσευχή του και πέρασε στην αντίθετη όχθη, περπατώντας πάνω στα νερά.

- Πως αισθανόσουν; τον ρώτησα αργότερα.

- Ένοιωθα το νερό ως τους αστραγάλους μόνο, μου αποκρίθηκε. Από εκεί και πέρα, περπατούσα όπως στην ξηρά .


πηγή :Γεροντικόν -Σταλαγματιές από την πατερική σοφία , έκδοσις Δ΄
εκδοτικός οίκος : ΒΑΣ. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ  Θεσσαλονίκη 1969


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...