"Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός.Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων. (Ιωάν. κεφ. ι΄στοιχ.11)"

menu

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

ΘΕΛΩ = ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΜΟΝΟ ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ ΙΗΣΟΥ - Ορθόδοξος Τύπος

Print Friendly and PDF Print Print Friendly and PDF PDF

  Πόσοι ἆραγε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους σκέπτονται σοβαρὰ τὸν λόγο τῆς ὑπάρξεως καὶ παρουσίας µας στὴν ζωή καὶ πόσοι ἀπὸ ὅσους ἰσχυρίζονται ὅτι δέχονται τὴν Χριστιανικὴ Πίστη ἔχουν συνειδητοποιήσει ὅτι ἡ καλλιέργεια τῆς πνευµατικῆς ζωῆς προϋποθέτει τὴν νέκρωση κάθε µορφῆς κακοῦ ποὺ φύεται µέσα στὸν ψυχικό µας κόσµο; Μὲ ἄλλα λόγια ἔχουµε ἐνστερνιστεῖ ὅτι ἡ µεταµόρφωση τῆς ἐσωτερικῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἐκδηλώνεται ὡς ἁγία συµπεριφορά, εἶναι ἕνας καθηµερινὸς σταυρὸς ποὺ πρέπει νὰ λιτανεύουµε ἀπὸ τὰ µικρότερα ἕως καὶ τὰ µεγαλύτερα; Αὐτὸ ἀκριβῶς κηρύσσει ὁ Ἀπ. Παῦλος ὅταν γράφει “Χριστῷ συνεσταύρωµαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῆ δὲ ἐν ἐµοὶ Χριστός”. Καὶ ναὶ µὲν ἡ στάση αὐτὴ ζωῆς, ποὺ βιώνεται µὲ τὴν ἐλεύθερη ἐπιλογὴ καὶ ἀποδοχὴ τοῦ ἀνθρώπου, δὲν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση, εἶναι ὅµως δυνατὴ διὰ τῆς Χάριτος, ὅπως βλέπουµε στὸ Ἀποστολικὸ κήρυγµα, ἀλλὰ καὶ στὴ ζωή τῶν Ἁγίων.
  Ἀλλά, γιατί µᾶς φαίνεται δύσκολη ἡ ζωή τοῦ Χριστιανοῦ; Μᾶς φαίνεται δύσκολη, διότι ὁ κατώτερος ἑαυτός µας, δηλαδὴ τὰ πάθη µας καὶ οἱ ἀδυναµίες µας, γίνονται ὁ κύριος καὶ ὁ ἐξουσιαστὴς τῆς θελήσεώς µας, µὲ τὴ δική µας πάντοτε προαίρεση καὶ ἐπιλογή. Ἐσωτερικὸς λοιπὸν καὶ ἀδυσώπητος εἶναι ὁ πόλεµος ποὺ δεχόµεθα σὲ πολλὲς τῶν περιπτώσεων καὶ ὡς τὴν τελευταία µας πνοή.
  Ἀλλά, µήπως συµβαίνει ὁ πιστὸς νὰ βρίσκει κάποια συνδροµὴ ἀπὸ τὸ περιβάλλον του στὸν Ἱερό του ἀγῶνα; Μήπως ὁ κόσµος τείνει χεῖρα βοηθείας σὲ αὐτὸν ποὺ θηριοµαχεῖ µὲ τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό;
 Μὰ ὁ κόσµος “κεῖται ἐν τῷ πονηρῷ” καὶ εἰς σύνολον, ἀντὶ νὰ βοηθήσει, δηµιουργεῖ πειρασµοὺς καὶ καταβαραθρώνει τὴν ψυχή, τόσο µὲ τοὺς προκλητικοὺς πειρασµούς, ὅσο καὶ µὲ τὰ ποικίλα σκάνδαλα ποὺ τροφοδοτοῦν τὸ ὑπάρχον κακὸ τῆς ψυχῆς. Ἔτσι, ὁ πιστὸς ποὺ θέλει νὰ ἐφαρµόσει τὸ θέληµα τοῦ Θεοῦ αἰσθάνεται συχνὰ περικυκλωµένος ἀπὸ τοὺς πειρασµοὺς τοῦ κόσµου καὶ ἐγκλωβισµένος στὴν ἴδια του τὴν ἀδυναµία, ὥστε νὰ ἐπαναλαµβάνει τὸ ὑπαρξιακὸ καὶ δραµατικὸ ἐρώτηµα τοῦ Θείου Παύλου: “Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος! Τίς µε ρύσεται ἐκ τοῦ σώµατος τοῦ θανάτου τούτου;”.
  Ἀλλ᾽ ἐὰν σταµατήσουµε ἐδῶ, ἤδη τὴν νίκη τὴν ἔκλεψε ὁ ἐχθρός, ἀφοῦ θέλει νὰ παρουσιάζει ὅτι τὰ πάντα δῆθεν συµµαχοῦν καὶ ἐργάζονται γιὰ τὸ ζοφερὸν βασίλειον τοῦ Ἅδου. Ὄχι, εὐλογηµένοι ἀδελφοί. Χίλιες καὶ ἄπειρες φορὲς ὄχι. Καὶ τοῦτο διότι ὑπάρχει µέσον παντοδύναµον, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ ἀδύνατον γίνεται δυνατὸν καὶ οἱ παγίδες θραύονται ὡς ὁ ἱστὸς τῆς ἀράχνης, ἀρκεῖ ὁ πιστὸς νὰ τὸ θελήσει καὶ µὲ ζῆλο νὰ ἀποδυθεῖ στὸν ἱερὸ ἀγῶνα τῆς µετανοίας, γιὰ νὰ ἐνδυθεῖ τὴν στολὴ τῆς Χάριτος.
  Ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος µὲ τὴν θυελλώδη καὶ αὐτεξούσια ἀγάπη του πρὸς τὸν Ἰησοῦ, ποὺ ἔτρεφε σὲ ὅλη του τὴ ζωή, µᾶς δείχνει τὸν ἐλπιδοφόρο καὶ σωτήριο δρόµο: “Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡµῶν”.
  Καὶ µόνο ἡ φράσις αὐτὴ φώτισε τὰ σκότη καὶ εὐωδίασε τὴν ἀτµόσφαιρα, ἀφοῦ ὁ νικητὴς τοῦ Θανάτου, τοῦ διαβόλου καὶ τῆς ἁµαρτίας εὑρίσκεται περισσότερο ἀπ' ὅσο µποροῦµε νὰ φανταστοῦµε κοντά µας, ὥστε ἀφοῦ Τοῦ ποῦµε τὸ Ναί, νὰ µᾶς χαρίσει, µετὰ ἀπὸ τὸν δικό µας ἀπαραίτητο αἱµατηρὸ ἀγῶνα, τὴ νίκη. ∆ιότι, ἐπιτέλους, γιατί ἦλθε ὁ Χριστὸς στὸν κόσµο; Γιατί ἔδωσε τὸ Αἷµα Του πάνω στὸν Σταυρό; Γιατί ἀπέθανε ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ; Μὰ ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἐλευθερώσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ἁµαρτία. Νὰ τὸν ἐλευθερώσει ἀπὸ τὶς παγίδες τοῦ ἐχθροῦ καὶ νὰ τοῦ χαρίσει τὴν ζωὴν τὴν ἀθάνατον. Καὶ ἐπειδὴ ὁ διάβολος γνωρίζει τὴν δυνατότητα αὐτὴ τοῦ ἀνθρώπου, τὴν ὁποία τοῦ δίδει ὁ Χριστὸς διὰ τῆς πίστεως εἰς Αὐτὸν καὶ διὰ τῆς συµµετοχῆς του στὴ ζωή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, προσπαθεῖ µὲ παντοίους τρόπους νὰ περάσει τὸν φόβο τῆς δῆθεν παντοδυναµίας του καὶ µέσῳ τοῦ προπετάσµατος τοῦ καπνοῦ τῶν ἡδονῶν νὰ καλύψει τὸ θανάσιµο τραῦµα ποὺ ἔλαβε διὰ τοῦ Τιµίου Σταυροῦ.
  Ναί. Ἡ δύναµη τοῦ Χριστοῦ µας, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ µας, εἶναι ἀκατανίκητη. Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς Θεϊκῆς δυνάµεως τὸ σαρκικὸ φρόνηµα νεκρώνεται καὶ ὁ ἐκπεσὼν ἄγγελος ἐξαφανίζεται. Ὅσοι δὲ ἔζησαν τὴν ζωή τῆς Χάριτος καὶ πολέµησαν σὲ ὅλες του τὶς ἐκφάνσεις τὸ κακὸ σὲ σηµεῖο ἀπίστευτο, δηλαδὴ οἱ Ἅγιοι, µᾶς διακηρύσσουν µὲ τὸν ἁγιασµένο τους λόγο ὅτι ὄχι µόνο δὲν εἶναι ἀκατόρθωτη ἡ πνευµατικὴ ζωή, ἀλλὰ ὅτι, ἐὰν θέλει τὸ τέκνον τῆς Ἐκκλησίας, δύναται νὰ πορευθεῖ “ἐκ δυνάµεως εἰς δύναµιν” καὶ νὰ φθάσει σὲ αὐτὰ τὰ δυσθεώρητα ὕψη τοῦ ἁγιασµοῦ, δηλ. τοῦ φωτισµοῦ καὶ τῆς θεώσεως.
  Καὶ φυσικὰ δὲν πρέπει νὰ λησµονοῦµε καὶ τὰ πλούσια πνευµατικὰ µέσα, µὲ τὰ ὁποῖα τονώνεται πνευµατικῶς ὁ ἀγωνιζόµενος, ὥστε πάντοτε νὰ παρουσιάζεται µὲ νέες δυνάµεις γιὰ τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν παθῶν του καὶ τοῦ κακοῦ. Τὰ ἄχραντα Μυστήρια δηλαδή, ποὺ τελοῦνται µόνο στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας µας, στὶς λατρευτικὲς γενικώτερα συνάξεις, καὶ τὸν αὐθεντικὸ Ἐκκλησιαστικὸ τρόπο ζωῆς, µακριὰ ἀπὸ τὶς ἀλλοιώσεις καὶ τοὺς νεοεποχήτικους νεωτερισµούς, ποὺ ὡς µανιτάρια τοῦ διαβόλου φυτρώνουν ἀκόµα καὶ στὰ ἐνδότερα προσβάλλοντας καὶ αὐτὲς τὶς πλέον ὑψηλὲς κορυφές.
 Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τονίζουν ὅλοι οἱ ἅγιοι, ὅταν ἀναφέρονται στὴν θέληση τοῦ Χριστιανοῦ. Ὅτι “γιὰ τὸν πιστὸ δὲν ὑπάρχει τὸ δὲν µπορῶ, ἀλλὰ τὸ δὲν θέλω”. Θέλω = καὶ µπορῶ µόνο ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ µόνο διὰ τῆς Χάριτός Του.
 Ἂς κλείσει ὅµως τὸ θέµα περὶ τῆς ἀγωνιστικῆς ζωῆς τοῦ πιστοῦ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης, ποὺ ἔζησε καὶ κατὰ µοναδικὸ τρόπο ἐκήρυξε τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν χαρὰ τοῦ Πνεύµατος, τὴν ἁγιαστική.
 “Ἡ µεγαλυτέρα καθηµερινή µου δυστυχία εἶναι οἱ ἁµαρτίες µου, οἱ ὁποῖες πληγώνουν καὶ κατατρώγουν τὴν καρδίαν µου. Ἐναντίον ὅµως αὐτῆς τῆς δυστυχίας ὑπάρχει ὁ καθηµερινὸς µέγιστος ἐλευθερωτὴς καὶ Σωτήρ, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Πτωχοὶ ἁµαρτωλοί! Μάθετε καὶ γνωρίσετε τὸν Σωτῆρα τοῦτον, καθὼς καὶ ἐγὼ τὸν γνωρίζω, ἀπὸ τὴν Χάριν καὶ τὰ δωρήµατά Του”! Καὶ καταλήγει: “Ἡ ψυχή µου εἶναι στὸν Θεό, ὅπως τὸ ψάρι µέσα στὸ νερὸ ἢ τὸ πουλάκι στὸν ἀέρα. Ὁ Θεὸς τὴν περιβάλλει ἀπὸ παντοῦ, διαρκῶς. Ζῆ ἐν Αὐτῷ, κινεῖται ἐν Αὐτῷ, ἀναπαύεται ἐν Αὐτῷ, βρίσκει ἐλευθερία ἐν Αὐτῷ”!
 Ἐµεῖς δὲν ἔχουµε νὰ προσθέσουµε κάτι ἄλλο, παρὰ τὴν ὁλοκάρδια εὐχή: Καλὸν ἀγῶνα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ποὺ προοιωνίζει τὴν εὐλογηµένη νίκη. Ἀµήν.

 Ἀρχιµ. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος

Ορθόδοξος Τύπος, Αριθ Φύλλου 2088, 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...